مفهوم جهنم در تاریخ ادیان

جهنم، طبق بسیاری از ادیان، مکان یا حالتی از رنج دردناک است که در آن لعنت شدگان پس از زندگی فانی عذاب می‌کشند. کلمه نروژی جهنم از واژه نورس hel (” هل (جهان اموات) ” یا ” هل (حاکم جهان اموات) “) و ویتی (” مجازات “) گرفته شده است.

توصیفات جهنم در اساطیر و مذاهب متفاوت است. در تصورات سنتی و غالباً رایج از جهنم در ادیان توحیدی ، ابراهیمی، این مکان اغلب توسط شیطان یا شیاطین دیگر اداره می شود که ارواح مرده گمشده را عذاب می دهند. به عقیده برخی از متکلمان ، افراد شرور باید تا ابد رنج ببرند ، به عقیده برخی دیگر تا زمانی که اعمال بد خود را جبران کنند و در نهایت به بهشت ​​ختم شوند ، پادشاهی الهی سعادت برای صالحان. برخی از مؤمنان معتقدند که جهنم لایه ای است. کاتولیک هامعتقدند که افراد مرده به برزخ فرستاده می شوند ، یک “محل میانی” دردناک که در آنجا باید از گناهان خود توبه کنند و روح خود را پاک کنند، قبل از اینکه بتوانند قبل از روز قیامت زنده شوند و به یک ابدیت در بهشت ​​یا جهنم محکوم شوند. . برخی دیگر معتقدند که جهنم صرفاً نبود خدا و نجات است .

اکثر محققان کتاب مقدس منتقد متن ادعا می کنند که آموزه مسیحیت در مورد جهنم به دلیل تفسیر نادرست اولیه از درک در حال تغییر خود یهودیان از مفهوم شئول (“قبر”) و جهنم (منطقه بایر خارج از اورشلیم) است که در میان چیزهای دیگر تحت تأثیر قرار گرفته است. عقاید یونان باستان درباره جاودانگی روح، هادس و عدالت.

در ادیان مشرک ، سیاست جهنم می تواند به همان پیچیدگی سیاست در بین انسان ها باشد.

فهرست

• 1اصل و نسب
• 2یهودیت
• 3دین یونان باستان
• 4مسیحیت
  • 4.1اجراهای مردمی
  • 4.2مسیحیت پروتستان
  • 4.3مسیحیت ارتدکس
  • 4.4کاتولیک
  • 4.5شاهدان یهوه
  • 4.6سایر دیدگاه های مسیحی
  • 4.7بیشتر در مورد تفسیر کلمات کتاب مقدس در مورد جهنم
• 5اسلام
• 6بهایی
• 7هندوئیسم
• 8بودیسم
• 9ادیان چینی و ژاپنی
• 10تائوئیسم
• 11همچنین ببینید
• 12منابع
• 13لینک های خارجی

مبدا [ ویرایش | ویرایش منبع ]

جهنم همانطور که در فرهنگ غربی به نظر می رسد ریشه در مسیحیت یونانی دارد ، به ویژه از رویکردی به زندگی هلنیستی پس از مرگ به نام تارتاروس گرفته شده است . در یهودیت اولیه ، مردم به شیول اعتقاد داشتند ، وجودی در سایه که مطلقاً همه به آن فرستاده شده بودند. شئول ممکن است استعاره ای شاعرانه از مرگ باشد و اصلاً زندگی پس از مرگ نداشته باشد. با این حال، در قرن سوم تا دوم قبل از میلاد ، این ایده به مفهومی بسیار پیچیده تر تبدیل شد.

کلمه عبری Sheol به هادس ، نام دنیای زیرین در اساطیر یونانی ترجمه شده است . مسیحیان ارتدوکس هنوز آن را جدا از جهنم می دانند. دریاچه آتش و عذاب ابدی در اساطیر یونان در واقع تارتاروس بود. هادس در اساطیر یونان جهنم نبود، بلکه ایستگاهی بود که مردگان برای قضاوت به آنجا می رفتند. عهد جدید از این کلمه استفاده می کند، اما از کلمه جهنه (دره Ge-Hinnom در نزدیکی اورشلیم ) نیز استفاده می کند. از این دره به عنوان زباله دانی استفاده می شدبرای اورشلیم، و شرایط به طور قابل توجهی غیربهداشتی و وحشتناک تر از زباله های مدرن بود. عبرانیان هر چند وقت یک بار زباله ها را آتش زدند و آنقدر بزرگ بود که ماه ها می سوخت. بدون شک مکان بسیار ترسناکی بود. مسیحیت اولیه تعلیم می داد که گمشده ها مانند زباله ها در دره سوزانده می شوند. الهی‌دانانی که با ایده جهنم مخالفند، اما با این وجود می‌خواهند از کتاب مقدس به عنوان منبع دفاع کنند، استدلال می‌کنند که زباله‌های سوزان روی زمین احتمالاً نمی‌تواند به وضعیت پس از مرگ اشاره کند. مجازات برای کافران و پاداش برای مؤمنان یک موضوع ثابت در مسیحیت اولیه است.

یهودیت

جهنم در ادبیات خاخامی کاملاً تعریف شده است . گاهی اوقات به “جهنم” ترجمه می شود، اما این نادرست است و معنای واقعی را نمی رساند. در یهودیت، جهنم جهنم نیست، بلکه یک برزخ است که در آن شخص بر اساس اعمال خود مورد قضاوت قرار می گیرد. کابالا آن را به عنوان “اتاق انتظار” برای همه ارواح (نه فقط شریر) توصیف می کند. اکثریت قریب به اتفاق کاتبان یهودی معتقدند که هیچ کس برای همیشه در جهنم نیست. گفته می شود حداکثر 11 ماه می توانید در آنجا بمانید. برخی جهنم را تطهیر روح قبل از رفتن به جهان دیگر (که اغلب بهشت ​​می دانند) می دانند.). در کابالا نیز به این موضوع اشاره شده است، جایی که توصیف شده است که روح می شکند مانند شعله شمعی که دیگری را روشن می کند: بخشی از روح که پاک است به جهان دیگر می رود، در حالی که قسمت ناتمام دوباره متولد می شود .

دین یونان باستان

منبع دیگر برای ایده جهنم، تارتاروس یونانی است ، جایی که خدایان شکست خورده و ارواح دیگر مجازات می شدند. تارتاروس بخشی از هادس در اساطیر یونانی بود ، اما هادس همچنین شامل Elysium بود ، مکانی که در آن کسانی که درست زندگی می کردند پاداش خود را دریافت می کردند. برخی دیگر زندگی پس از مرگ خود را در مزارع نیلوفرهای سوسن سپری کردند (نیلوفرهای از جنس Asphodel غذای مورد علاقه مردگان به حساب می آمدند). همانطور که در اکثریت قریب به اتفاق ادیان پیش از مسیحیت، جهان اموات به اندازه مسیحیت منفی تلقی نمی شد .

مسیحیت

اجراهای مردمی

فرهنگ عامه اغلب خدا را به عنوان پادشاه در بهشت ​​و شیطان ، لوسیفر ، بلزبوب یا شیطان را به عنوان پادشاه در جهنم نشان می دهد. او اغلب به صورت موجودی شعله ور قرمز با شاخ و نیزه چنگالدار (مشابه نیزه خدای دریا نپتون ) به تصویر کشیده می شود. او همچنین دارای یک دم بلند باریک با انتهای پیکانی است. جهنم به صورت مکانی زیر سطح زمین با آتش و گدازه به تصویر کشیده شده است . شیاطین شبیه نسخه های مینیاتوری شیطان به نظر می رسند و بی وقفه در اطراف می دوند و روح گمشدگان را عذاب می دهند. این تصویر در درجه اول توسط افسانه ها و کارتون های مدرن ایجاد شده است . اکثر متکلمان مسیحیاین تصویر از جهنم را رد می کنند، اگرچه تعداد کمی از آنها وجود واقعی جهنم و شیطان را انکار می کنند. یک استثناء واعظان گوگرد است که فعالانه از این تصویر محبوب برای ترساندن مردم استفاده می کنند تا باور کنند. تصویر “محبوب” جهنم هیچ مبنایی در کتاب مقدس ندارد . برعکس، کتاب مقدس ادعا می کند که جهنم، که در مکاشفه یوحنا دریاچه آتش نامیده می شود، مکانی است که شیطان و یارانش برای ابدیت در عذاب خواهند بود ( مکاشفه 20،10 ).

مسیحیت پروتستان

طبق مسیحیت پروتستان ، اساساً همه مردم ذاتا گناهکار هستند و بنابراین از خدا جدا شده اند. خود انسان نمی تواند کاری کند که نجات یابد. بنابراین هلاکت مجازات خداوند برای گناهی است که همه مردم به دلیل اعمال خود مرتکب شده اند. تنها چیزی که می تواند انسان را از هلاکت نجات دهد فیض خداوند است که به گفته پروتستان ها فقط با ایمان قابل دریافت است. هر انسانی که از فیض بهره ای نمی برد، باید مجازات خود را بگیرد و در نتیجه گم شود.

دیدگاه ها در مورد جهنم فراتر از این تعداد زیاد و تقسیم شده است و عمدتاً به تفسیر خود شخص مسیحی واگذار شده است. پروتستان های محافظه کار هنوز جهنم را محل یا حالت عذاب ابدی می دانند. عباراتی از کتاب مقدس که برای حمایت از ادعای عذاب ابدی در جهنم استفاده می شود، برای مثال، سخنان عیسی در متی 25:41 است، “سپس او همچنین به کسانی که در دست چپ هستند می گوید: از من دور شوید، ای ملعون، به سوی ابدیت. آتشی که برای شیطان و فرشتگانش آماده شده است!» و 25:46 “و اینها به عذاب ابدی خواهند رفت، اما عادلان به زندگی جاودانی.” [4] پروتستان های محافظه کار همچنین می توانند نوعی تفاوت در درجه در عذاب ابدی حفظ کنند، زیرا این امر بر اساس شایستگی اتفاق می افتد. هر یک بر اساس اعمال خود داوری می شود ( مکاشفه 20:12. از سوی دیگر، بسیاری از متکلمان لیبرال به جهنم به عنوان یک حالت ابدی دور از خدا اعتقاد دارند. برخی دیگر وجود جهنم را رد می کنند و معتقدند که همه نجات خواهند یافت.

مسیحیت ارتدکس

برای مسیحیان اولیه، جهنم همان “مکان” بهشت ​​بود: زندگی در نزدیکی خدا و تجربه مستقیم عشق خدا. این که آیا این به عنوان شادی یا مشکل تجربه می شد بستگی به نگرش فرد نسبت به خدا داشت. این آموزه هنوز در مسیحیت ارتدکس وجود دارد .

کاتولیک

دیدگاه کاتولیک ها در مورد جهنم در کتاب تعالیم کلیسای کاتولیک آمده است : “مرگ در گناه فانی بدون توبه و بدون پذیرش عشق رحمانی خدا به معنای جدا شدن از او برای همیشه با انتخاب آزادانه خود است. این حالت جدایی خود انتخابی از جامعه با خدا و سعادت است که ما با اصطلاح جهنم به آن اشاره می کنیم .

پاپ ژان پل دوم چنین گفته است: «تصویر جهنم که کتاب مقدس به ما می دهد باید به درستی تفسیر شود. آنها ناامیدی کامل و پوچی زندگی بدون خدا را نشان می دهند.”

شاهدان یهوه

شاهدان یهوه به جهنمی با عذاب ابدی اعتقاد ندارند. آنها به این معنا می فهمند که کسانی که گم شده اند به سادگی می میرند و تا ابد بیهوش می مانند. (پیدایش فصل 3، دانیال 12:13، ​​یوحنا 11:24) حتی کسانی که خدا آنها را شایسته قیام از مردگان می داند، بین لحظه مرگ و رستاخیز، هیچ وجود آگاهانه ای ندارند. شاهدان یهوه این ایده را رد می کنند که انسان دارای روح معنوی و فناناپذیر است. آنها معتقدند که “روح” در معنای کتاب مقدس فقط خود شخص یا زندگی شخص است. بنابراین “روح” هنگام مرگ از بین می رود.

سایر دیدگاه های مسیحی

اکثر گروه های مسیحی تعلیم می دهند که جهنم ابدی است. با این حال، برخی معتقدند که جهنم فقط موقتی است و ارواح در جهنم پس از گذراندن مجازات خود (که در آن صورت معادل نیروانای بودایی خواهد بود ) دیگر وجود ندارند. برخی دیگر معتقدند که هیچ جهنمی آگاه اصلا وجود ندارد، بلکه این کلمه به پوسیدگی بدن اشاره دارد (رجوع کنید به جهنم ). به هر دوی اینها فناگرایی می گویند . برخی دیگر معتقدند که پس از اتمام کفاره در جهنم، خداوند او را می بخشد و به بهشت ​​راه می دهد . از طرف دیگر، ممکن است مکانیسم هایی در لحظه مرگ وجود داشته باشد که به طور خودکار باعث توبه روح شود تا جهنم تجربه نشود. هر دوی اینها را جهانی گرایی می نامند .

بیشتر در مورد تفسیر کلمات کتاب مقدس در مورد جهنم

هنگامی که صحبت از مدت زمان جهنم می شود، کتاب مقدس توسط مکاتب مختلف مسیحی به روش های مختلفی تفسیر می شود. جهنم ترجمه‌ای از جهنم است و برخی آن را به عنوان سخنی نمادین درباره نابودی ابدی تفسیر می‌کنند. دیگران از متون مقدس مانند انجیل 26 متی یاد می گیرند که جهنم حالتی ابدی است، مجازاتی ابدی، به دور از حضور خداوند (دوم تسالونیکیان 1:9).

جهنم زباله دانی در خارج از اورشلیم بود که در آن اجساد را می سوزاندند که ارزش دفن عادی را نداشتند. کتاب مقدس وضعیت مرده را به عنوان خواب توصیف می کند، حالتی که به این معنی است که فرد دیگر وجود ندارد. در ضمن، به gehenna مراجعه کنید ، که کلمه یونانی است که در ترجمه های کتاب مقدس نروژی به عنوان جهنم ترجمه شده است. در این دره اجساد جنایتکارانی را که لایق دفن نبودند سوزاندند.

اسلام

مسلمانان به جهنم (به عربی : جهمنم) معتقدند و همان عبری ge-hinnom است . در قرآن توصیفات متعددی از جهنم آتشین در مقابل بهشت ​​باغ مانندی که مؤمنان از آن برخوردارند، آمده است.

علاوه بر این، بهشت ​​و جهنم هر دو بسته به اعمالی که در زندگی انجام می‌دهند به سطوح مختلفی تقسیم می‌شوند که بر اساس میزان بدی که در زندگی انجام داده است، مجازات می‌شود. نیکوکاران بر اساس میزان پیروی از خدا در زمان حیاتشان تقسیم می شوند. بهشت و جهنم هر کدام دقیقاً به یک اندازه در قرآن ذکر شده است. جالب است که اولین سؤالی که در روز قیامت می شود این است که آیا نماز خوانده است ؟ مدت اقامت در جهنم از جمله به اعمال و قدرت ایمان (ایمان) فرد به وحدانیت خداوند، روز قیامت، فرشتگان او، کتب آسمانی نازل شده قبلی از جانب خداوند ( تورات) بستگی دارد. ، انجیل و زبور[به ترتیب شریعت، انجیل و مزامیر داوود]، همه انبیاء قبلی، رسولان، قرآن و آخرین پیامبر مسلمان محمد. بر این اساس، از نظر قرآن، برخی تا ابد در جهنم خواهند بود و برخی دیگر برای مدت نامحدود. هنگامی که قیامت فرا می رسد، هر نفسی می بیند که برای حسابرسی اسلام چه چیزی از پیش فرستاده است. خداوند آنچه را پنهان می دارد و آنچه را آشکار می کند می داند و در روز قیامت ترازو بیرون می آید و به اندازه ذره ای خاک بر کسی ستم نمی شود. هیچ جانی بار جان دیگری را بر دوش نمی‌کشد، زیرا هر کس به آنچه استحقاقش را دارد می‌رسد.

بهایی

بهائیان جهنم را به عنوان یک مکان نمی پذیرند، بلکه یک وجود یا حالت را می پذیرند. در وصف آن چنین آمده است: «بهشت قرب من و جهنم جدایی از من است».

هندوئیسم

در آیین هندو ، اطلاعات متناقضی در مورد وجود یا نبودن جهنم وجود دارد. برای برخی، استعاره ای از آگاهی است . اما در ماهابهاراتا ذکر شده است که پانداواها و کائوراواها به جهنم فرستاده شدند. جهنم نیز در کتب مختلف پورانا و دیگر متون مقدس ذکر شده است.

هندوها معتقدند افرادی که مرتکب پاپا (گناه) می شوند باید به جهنم بروند و مجازاتی متناسب با گناهانی که مرتکب شده اند شوند. خدای یاما که خدای مرگ نیز هست، پادشاه جهنم است. گفته می شود که چیتراگوپتا ، که آرشیودار دربار یاما است، سوابق دقیقی از تمام گناهان انجام شده توسط یک فرد دارد. چیتراگوپتا گناهان انجام شده را می خواند و یاما مجازات های مناسب را دستور می دهد. این مجازات ها می تواند مثلاً فرو بردن در روغن در حال جوشیدن، سوختن در آتش، شکنجه شدن با سلاح های مختلف و غیره در نقاط مختلف جهنم باشد. افرادی که مجازات خود را پشت سر گذاشته اند، بر اساس کارمای خود دوباره متولد می شوندنشان می دهد. هیچ کس کامل نیست و هرکس حداقل یک گناه در کارنامه خود دارد. اگر کسی زندگی نسبتاً بدون گناه داشته باشد، پس از اقامت کوتاهی در جهنم، به سوارگا (بهشت) صعود خواهد کرد.

بودیسم

بودیسم تعداد بیشتری از جهنم‌ها را در نظر می‌گیرد که در آن کسانی که اعمال بد انجام داده‌اند رنج زیادی را متحمل می‌شوند. هر دو نسخه سرد و گرم جهنم وجود دارد. جهنم مانند تمام بخش‌های مختلف یک وجود چرخه‌ای، اقامتگاه موقتی است. کسانی که کارمای منفی کافی دارند دوباره در آنجا متولد می شوند، جایی که تا پایان کارمای منفی باقی می مانند. آنها سپس دوباره متولد می شوند، برای مثال، به عنوان انسان، ارواح ، حیوانات، خدایان ، شیاطین یا دیگران. همه چیز به کارمای فرد بستگی دارد. گفته می شود که در بودیسم 144 جهنم مختلف وجود دارد.

ادیان چینی و ژاپنی

ساختار جهنم در بسیاری از ادیان چینی و ژاپنی بسیار پیچیده است. حاکم جهنم باید مانند مردم با سیاست سر و کار داشته باشد. جهنم موضوع بسیاری از داستان های عامیانه است. در بسیاری از این داستان ها، مردم در جهنم می توانند دوباره بمیرند، اما به نظر می رسد هیچ کس به این تناقض اهمیت نمی دهد. تأثیر شدید بودیسم بر جهنم چینی و ژاپنی به این معنی است که این لزوماً یک تناقض نیست. جهنم چینی فنگ دو نام دارد .

برخلاف جهنم‌های مسیحی، یهودی و مسلمان، جهنم چینی به عنوان مکانی توصیف نمی‌شود که فرد لزوماً باید برای مدت طولانی در آن رنج بکشد. بلکه چینی ها جهنم را به عنوان گذرگاه مرزی می بینند. در مراسم تشییع جنازه چینی مقداری پول جهنمی برای مردگان سوزانده می شود. مرده با این پول می تواند به حاکم جهنم رشوه بدهد و بقیه پول را یا در جهنم یا بهشت ​​خرج کند.

تائوئیسم

تائوئیسم تصوری نسبتاً پشمالو از جهنم دارد. برخی ادعا می کنند که اصلاً جهنمی ندارد، اما به ویژه در کشور مبدأ آن، چین ، تصور سنتی از جهنم تائوئیستی با خدایان و ارواح بسیاری وجود دارد که گناه را به روش های بی رحمانه ای مجازات می کنند (ر.ک. فنگ دو ).

• معاد شناسی
• روز قیامت
• شیطان

منابع