دکتر بیژن عبدالکریمی

بیژن عبدالکریمی
بیژن عبدالکریمی
بدنیا آمدن	1963 (سن 59–60) تهران ، ایران
آلما مادر	دانشگاه مسلمین علیگر (دکتری)، دانشگاه تهران (کارشناسی و کارشناسی ارشد)
شغل(های)	فیلسوف، نویسنده، شاعر، مترجم
عصر	فلسفه قرن بیست و یکم
منطقه	فلسفه غرب
مدرسه	قاره
پایان نامه	نقد سوبژکتیویسم کانتی (دیدگاه هایدگری)  (2001)
مشاور دکتری	سید عبدالسید
علایق اصلی	نقد فرهنگ و اندیشه غرب پدیدارشناسی وجودی
ایده های قابل توجه	جهان نیچه ، پایان الهیات
نشان می دهد تأثیر می گذارد

بیژن عبدالکریمی ( به فارسی: بیژن عبدالکریمی ؛ زادهٔ ۱۳۴۲) فیلسوف ، متفکر ، مترجم و ویراستار ایرانی است. علایق اصلی او هستی شناسی ، فلسفه سیاسی و نقد سنت های دینی و فکری است. او مدعی به چالش کشیدن گفتمان ایدئولوژیک مسلط در ایران است. وی در مناظره های دانشگاه های ایران و همچنین در سیما 4 شرکت کرده است.که در آن با مفهوم علوم انسانی اسلامی مخالفت کرده است. او همچنین از محققان اندیشه و فلسفه هایدگر است.

شغل دکتر بیژن عبدالکریمی

بیژن از سال 1380 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال بود. در 13 شهریور 1390 «به دلیل دفاع از سلطنت پهلوی » از دانشگاه آزاد اسلامی اخراج شد. با این حال، اخراج بر اساس یک اقدام موقت توسط رئیس دانشگاه به حالت تعلیق درآمد.

بازدیدهای دکتر بیژن عبدالکریمی

ويژگي‌هاي اصلي انديشه عبدالكريمي را مي‌توان چنين خلاصه كرد:

• عبدالکریمی در پی ارائه تفسیری معنوی و مراقبه ای از اندیشه هایدگر است.
• رابطه غرب و شرق موضوع اصلی او در تفکر فلسفی اوست. او هر گونه برداشت ایدئولوژیک، الهیاتی از غرب و شرق را به شدت مورد انتقاد قرار می دهد. او بر درک تاریخی و پدیدارشناختی این دو سنت تأکید دارد.
• او بر روی نظریه پایان الهیات و مفاهیم انتقادی آن کار کرده است. او به پیروی از جیانی واتیمو معتقد است که ویژگی اصلی فلسفی عصر ما هستی شناسی نابود شده است . عبدالکریمی ایده واتیمو را به « بی‌متافیزیکی زمان ما» تعبیر می‌کند. اما در چارچوب اندیشه عبدالکریمی، واژه متافیزیک صرفاً به معنای یونانی نیست و به هر سنت نظری تاریخی اطلاق می شود.
• عبدالکریمی معتقد است که اندیشه آینده انسان نوعی تفکر غیر سکولار- غیر خداشناسی است، یعنی طرز تفکری که با تفسیر سکولار و مادی از جهان مخالف است، اما در عین حال در هیچ نظام تاریخی و الهیاتی قرار نمی گیرد.

کتابشناسی دکتر بیژن عبدالکریمی

• تأملاتی بر پارادوکس دموکراسی جهت دار ، انتشارات اشراقیه، تهران، 1368.
• شریعتی و سیاسی بودن ، موسسه فرهنگی هنری رسا، تهران، 1374.
• اندیشه و سیاست ، تهران: علمی و فرهنگی، 1356.
• داستان من و تو ، تهران: نقد فرهنگ، 1380
• هایدگر و تعالی (تفسیر هایدگر از نقد عقل محض کانت)، تهران: نقد فرهنگ، 1381.
• رهایی یا سلطه؟ (نقدی بر نظام تعلیم و تربیت دینی ایران)، با محمدعلی محمدی، تهران: نقد فرهنگ، 1381.
• مونیسم یا پلورالیسم؟ (تفکر سیار یا اندیشه بی خانمان) (نقدی بر افسون مدرن داریوش شایگان )، تهران: نقد فرهنگ، 1383.
• جهان نیچه و ما ، انتشارات علم، تهران، 1388
• هگل یا مارکس؟ (نقدی بر روشنفکران ایرانی)، تهران: نقد فرهنگ، ۱۳۸۱.
• هایدگر در ایران ، موسسه فلسفه ایران، 1392